Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/7347 K.2021/12096

a-Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK.’nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

b-a-Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği,

2-Bu hükümlerin istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/11/2018 gün ve 2018/3759 esas, 2018/2028 sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

3-Bu kararların temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairemizin 06/10/2020 tarih 2020/119 esas ve 2020/2193 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak dava dosyasının İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

4-İskenderun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarih ve 2020/309 esas, 2020/277 sayılı kararı ile;

a-Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK.’nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezasıyla,

b-Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK.’nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen kararın incelenmesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müdafilerinin yasal süresi içerisindeki temyiz istemlerinden sonra sanık ...’un cezaevinden gönderdiği 24/03/2021, 26/03/2021, 29/03/2021 tarihli, sanık ...’un cezaevinden gönderdiği 06/03/2021 tarihli dilekçeleriyle temyiz istemlerinden feragat ettiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin CMK.’nin 266/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleriyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan TCK.’nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezasıyla,sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan TCK.’nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, bozma üzerine kurulan İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarih ve 2020/309 esas, 2020/277 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan;katılan vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,