Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/7445 K.2021/7827

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Dosya kapsamına göre, sanığın katılanın yüzüne tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, devamında kısa bir süre sonra yeniden karşılaştıklarında bu sefer elindeki sopayla katılana vurarak yaraladığı olayda; sanığın katılanı kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı suç işleme kastıyla kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eylemin sadece silahla yaralama suçu olarak değerlendirilmesi gerektiğinden, yazılı şekilde hem basit yaralama hem de silahla yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Katılan ... hakkında Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Devlet Hastanesinde görevli pratisyen hekim tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 22.02.2015 tarihli raporun yeterli ayrıntı içermediği ve Adli Tıp Kriterlerine uygun olmadığı anlaşılmakla, katılanın raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakların en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

d) İki tarafın da olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, karşılıklı yaralama eylemlerinin bulunduğu ve tarafsız tanık beyanı da bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve

süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken, gerekçesiz bir şekilde (1/2) oranında haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2) Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılan ... hakkında düzenlenen Giresun Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.08.2015 tarihli raporunda, yaralanmanın sabit iz niteliğinde olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığa yüklenen suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) İki tarafın da olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, karşılıklı yaralama eylemlerinin bulunduğu ve tarafsız tanık beyanı da bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken, gerekçesiz bir şekilde (1/2) oranında haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,