Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/7520 K.2021/7896

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiin temyiz isteminin, temyiz dilekçesi içeriğinden müvekkili hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereği hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddelerine istinaden adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında mala zarar verme, cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 102/2, 86/1, 151/1. maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, TCK'nin 102/2 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ayrıca suç tarihinde mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında olmadığı,

bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, kovuşturma aşamasında ise sanık hakkında cinsel saldırı suçundan beraat kararı, mala zarar verme suçu hakkında düşme kararı verilmesi karşısında, sanığa atılı TCK'nin 86/1. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,