Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/764 K.2021/861

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın mağdura yönelik yaralama eylemini silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin mahkemece kabulü karşısında, sanık hakkında ayrıca TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması ile TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezasının 5 yıla çıkarılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

3) 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 65 yaşından büyük olan ve adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasında ceza üst sınırının 3 yıl olması karşısında, cezanın miktarı gerekçe gösterilerek, sanık hakkında TCK'nin 51. maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4) Sanık hakkında TCK'nin 87/1 maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırım uygulanırken hesap hatası yapılarak "2 yıl" hapis cezası yerine "2 yıl 12 ay" hapis cezası bulunması,