Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8005 K.2021/13394

2- Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/09/2019 gün ve 2017/2991 E. 2019/3921 K. sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek mahkemesine gönderilmesi üzerine, 3- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2020 gün ve 2019/493 E. 2020/105 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 81, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı, 4- Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/01/2021 gün ve 2020/3455 E. 2021/247 K. sayılı ilamı ile verilen bozma kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; suça sürüklenen çocuk ...'in mahkumiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/08/2016 gün ve 2016/276 Esas, 2016/309 Karar sayılı hükmünün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24/09/2019 gün ve 2017/2991 E. 2019/3921 K. sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek mahkemesine gönderilmesi üzerine ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2020 gün ve 2019/493 E. 2020/105 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/01/2021 gün ve 2020/3455 E. 2021/247 K. sayılı ilamı ile haksız tahrik yönünden bozularak mahalli mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/04/2021 tarihinde suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması bakımından; ''suça sürüklenen çocuğun annesinin evine maktulün rızası dışında girdiğini zannettiğinden ve haksız tahrikin maddi şartlarında kaçınılmaz bir hataya düştüğünden söz edilemeyeceği dikkate alınarak, hukuksal koşulları oluşmadığından ilk bozma kararındaki gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesini uygulamayan mahkeme kararının onanması gerektiği'' şeklindeki gerekçe ile itirazda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 20.05.2014 tarihli, 2013/1-528 Esas, 2014/269 karar sayılı kararında Dairemizin benzer bir dosyası incelemiş,

"Annesinin başkasıyla duygusal ilişki yaşadığından şüphelenen ve suç tarihinde 17 yaşında olan sanığın, olay günü arkadaşıyla birlikte motorsikletini almak için eve geldiğinde, evin içinde maktul ile annesini birlikte otururken görmesi üzerine evin içine girerek mutfaktan aldığı bıçakla maktulü kasten öldürdüğü olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenmiş olan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı" kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanun'un 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 20/01/2021 gün ve 2020/3455 Esas ve 2021/247 Karar numaralı karar usul ve kanuna uygun