Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8017 K.2021/12785

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2019 gün ve 2019/490 Esas ve 2019/1359 Karar sayılı kararı ile; hükmün istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri gereğince 10 yıl 10 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine,

3-Hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.09.2020 gün 2020/1423 Esas ve 2020/2091 Karar sayılı kararı ile; hükmün bozulmasına karar verilerek dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderildiği,

4-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2019 gün ve 2019/490 Esas ve 2019/1359 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri ve CMK'nin 283. maddesi gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2019 gün ve 2019/490 Esas ve 2019/1359 Karar sayılı bozma üzerine verilen hükmünün sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2019 gün ve 2019/490 Esas ve 2019/1359 Karar sayılı karar sayılı kararıyla sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri ve CMK'nin 283. maddesi gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun sübut bulmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,