Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8068 K.2022/1821

a)Sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81, 35, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

b)Sanık ...’nın hakaret suçundan; TCK’nin 125/1-2, 125/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23/02/2021 tarih ve 2020/2600 Esas - 2021/477 Karar sayılı;

İlk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak;

a)Sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 62/1, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası,

b) Sanık ...’nın hakaret suçundan; TCK’nin 125/2-1, 125/4, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan .. vekili, Bölge Adliye Mahkemesi savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23/02/2021 tarih ve 2020/2600 Esas - 2021/477 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

a) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden;

Sanık ... hakkında katılan ...’ye yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin; ilk derece mahkemesince tayin olunan ceza miktarı ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da hükmün kaldırılması sonucunda kurulan yeni hükümde ceza artırımı olmaması nedeniyle CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek ve görüntü kaydı izlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...’ın bir internet sitesinde elektrikli motosiklet satış ilanı yapması üzerine, sanık ...’in aynı internet sitesinde hakaret içerikli bir mesaj yazdığı, tanık ... tarafından konuşmak için sanığın çağrıldığı, 1,78 promil alkollü olan sanığın tanık ... ile ...’ın bulunduğu kıraathaneye gelmesi üzerine çıkan tartışma sırasında, sanığın bıçakla katılan ...’ı “boyun ön yüzde ve sol kalçada kesi” oluşur şekilde yaraladıktan sonra, katılan ...’ın sandalye ile sanığa müdahale ettiği, tanık ...’in kolluk aşamasında;

“olay yerine gittiğinde sanığın ...’ın boğazını bıçaklamış olduğunu gördüğünü, bıçaklama anını görmediğini,...’in elinde bıçak, ...’ın elinde sandalye olduğunu, ...’ın sandalye ile...’e vurduğunu” beyan ettiği, görüntü kayıtlarında da bu beyanı doğruladığı görüldüğünden, sanık ... tarafından katılan ...’ın bıçakla yaralanmasından sonra katılan ...’ın sanık ...’e sandalye ile müdahalede bulunduğunun anlaşıldığı, sanık ...’in katılan ...’a karşı hakaret içeren paylaşımlar yaparak ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2020 tarih ve 2019/420 Esas - 2020/ 305 Karar sayılı kararının kaldırılması ile sanığın TCK’nin 81/1, 35/2, 62/1, 53, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine” dair kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin;

sanık ...’in yaralanması nedeniyle kendisine yönelik eylem için kamu davası açılmaması nedeniyle iddianamenin eksik ve hatalı hazırlandığına, sanığın yaralama kastı ile hareket etmediğine, sanığın kendisini korumak maksadıyla meşru müdafaa sınırlarını aşmadan hareket ettiğine, tanığın talimat ile alınan beyanlarının hükme esas alınmamasının hukuka aykırı olduğuna, katılan vekilinin; delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, yanlış değerlendirme ile sanık hakkında üst sınırdan ceza tayini ile takdiri indirim sebepleri uygulanmadan hüküm kurulması gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının;

sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması nedeniyle sanığa fazla cezaya hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle;

Ancak;

Sanık ... hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/2. ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak tekerrür hükümleri uygulanırken, “...

1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/03/2017 tarihinde kesinleşmiş, 23/01/2015 tarih ve 2014/195 Esas – 2015/17 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 125/1-3-a, 125/4, 43/2,1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmüne göre sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve sanık hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmaması” gerektiğinden, sanık ...’in cezasında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmaması, yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak,

hükmün (2.) bölümündeki sanık ... hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2017 tarihinde kesinleşmiş, 23/01/2015 tarih ve 2014/195 Esas - 2015/17 Karar sayılı TCK’nin 125/3-a, 125/4 ve 43/2-1. maddeleri uyarınca kamu görevlisine hakaret suçundan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,