Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8141 K.2021/11227

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında ... 'u basit kasten yaralama ile ...'u neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında hakaret, ... 'u basit kasten yaralama ile ...'u neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilleri ile katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında basit kasten yaralama, mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanık hakkında karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 106/1-1.cümle, 151/1. maddeleri maddesi gereğince basit kasten yaralama, tehdit ve mala zarar verme suçlarından kamu davasının açıldığı, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince “tehdit ve mala zarar verme" suçları ile “basit kasten yaralama” suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle sanığa yüklenen tüm suçların uzlaşma kapsamında olmadığı kabul edilmiş ise de; sanığın üzerine atılı TCK'nin 106/1-1.cümle ve 151/1. maddelerinde düzenlenen tehdit ve mala zarar verme suçlarının 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de

yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı ve sanığa yüklenen tüm suçların uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılanlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hükümler kurulması lüzumu,

b) Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediğinin kabulü ile haksız tahrik hükümlerinin tatbik edildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, sanık hakkında hükmolunan cezada (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,