Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/828 K.2021/966

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun hem yüzde sabit ize hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı sorumlu tutularak TCK'nin 86/1 ve 87/1-c ve son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3. maddesi uygulanması ile kırıktan dolayı da arttırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesi gereği hükmolunan "1 yıl 8 ay" hapis cezasına, sanığın eylemi neticesinde mağdurun yüzünde “sabit iz” meydana geldiğinden bahisle artırım yapılırken, "2 yıl 16 ay" hapis cezasına hükmolunması gerekirken "3 yıl 4 ay" hapis cezası olarak hesaplanması,

3) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada, sanığın eylemi neticesinde mağdurun yüzünde “sabit iz” meydana geldiğinden bahisle artırım yapılırken, uygulama maddesinin “87/1-c” yerine “86/3-e” olarak gösterilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,