Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8296 K.2021/8089

Olası kastla yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2013 tarihli ve 2012/168 Esas, 2013/8 Karar sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24.05.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 21/2,

62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2020/99 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.03.2021 tarihli ve 2020/19566 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarihli ve 2021/30364 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2013 tarihli ve 2012/168 Esas, 2013/8 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 17.01.2014 tarihinde kesinleştiği kabul edilerek düzenlenen kesinleşme şerhi nazara alınıp yapılan hesaplamaya göre belirlenen denetim süresi esas alınmak suretiyle karar verilmiş ise de, anılan kararın 09.01.2013 tarihli celsede sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık ve müdafii tarafından itiraz yoluna başvurulmadığı cihetle, hükmün tefhim tarihine eklenecek 7 günlük itiraz süresinin sonu olan 16.01.2013 tarihinin kararın kesinleşme tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, denetim süresinin son gününün 16.01.2018 tarihi olduğu,

ihbar olunan Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/343 Esas, 2019/491 sayılı kararına konu suç tarihinin ise 24.05.2018 olması sebebiyle, ihbar olunan suçun beş yıllık denetim süresi içerisinde işlenmemesi sebebiyle hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2013 tarihli ve 2012/168 Esas, 2013/8 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın sanığın ve müdafiinin huzurunda tefhim edildiği, mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı anlaşılmıştır.

Anılan kararın dosyadaki diğer sanık (... Şarlak) hakkındaki hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya temyizen incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmiş ve temyiz incelemesinden döndükten sonra sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da kesinleştirmesinin yapılarak sanık hakkındaki kararın 17.01.2014 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlenmiştir.

Ancak dosya kapsamına göre; 09.01.2013 tarihli oturumda hazır bulunun sanık ... ve müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazlarının bulunmadığı ve buna göre 7 günlük itiraz süresinin sonu olan 16.01.2013 tarihinde sanık hakkındaki kararların kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesine göre sanık hakkındaki 5 yıllık deneme süresinin hükmün kesinleştiği 16.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek olup bu süre 16.01.2018 tarihinde sona erecektir.

5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesine göre yapılan ihbara konu suçun suç tarihinin 24.05.2018 tarihi olmasına göre; ihbar konusu suçun 5 yıllık deneme süresi sona erdikten sonra işlenmiş olması nedeniyle bu ihbarın hükmün açıklanmasına esas alınması mümkün bulunmamaktadır.