Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8374 K.2021/9576

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık müdafiinin 19.07.2016 tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesi içeriğine göre; müşteki ...'ya karşı kasten yaralama suçu, mala zarar verme suçu, sanık ... hakkında tehdit suçu ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu'nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama suçu, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı tehdit suçu ve sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Gerekçeli kararın ikinci fıkrasının üçüncü bendinde uygulama maddesi olarak TCK'nin 87/1-a maddesi yerine TCK'nin 87/1-d maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edildiğinden ve yine kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.