Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8411 K.2022/1886

A) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 21/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 22 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 21/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

B) Sanık ... hakkında;

Maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye azmettirme, katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarih, 2020/3651 Esas ve 2020/1041 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarih, 2020/3651 Esas ve 2020/1041 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'ın olayın olduğu mahalleye alkollü şekilde geldikleri, katılanlara ve maktule sinkaflı küfürler ettikleri, bunun üzerine taraflar arasında tartışmanın başladığı ve kavgaya dönüştüğü, sanıkların olay yerindeki kişilerce darp edildiği, sanık ...'ın olay yerinden aracı ile kaçmaya çalıştığı sırada arabanın ön kaputuna 2-3 kişinin asıldığı, tarafsız tanıklar ... ve ...'in ilk ifadeleriyle de olayın bu şekilde olduğunun anlaşıldığı,

sanık ...'ın araca asılan katılanları ve maktulü görmesine rağmen aracı sürdüğü anlaşılan olayda sanık ... hakkında olası kastla öldürme ve olası kastla yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, eylemlerde doğrudan kastın olduğuna yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında olası kastla yaralama suçlarından hükmolunan ceza miktarları ve türü gözetildiginde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadıgı anlaşılmış ise de. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/03/2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildigi üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden,

Cumhuriyet savcısının anılan hükmü "suç vasfına" iliskin temyiz ettiği anlaşıldığından ve sanık ...'a isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 38, 81/1. ve 38, 81/1, 35. maddelerinde düzenlenen "kasten öldürmeye azmettirme" ve "kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme" suçları için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu ve sanık ... hakkında "olası kastla öldürme" suçundan hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle

bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

...

Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarih, 2020/3651 Esas ve 2020/1041 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme kastının olmadığına, meşru müdafa ve meşru müdafada sınırın aşılmasının varlığına, hatalı değerlendirmeye, ceza miktarına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin; maktulün ölümünden sanıkların her ikisinin de sorumlu olduğuna, sanık ... hakkında indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...’ın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, Cumhuriyet savcısının;

sanık ...'ın maktul ...'e eyleminin kasten öldürme, katılanlar...,... ... ve...ya karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye azmettirme, katılanlar...,... ... ve...ya karşı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirmeden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,