Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8447 K.2021/9009

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, sanık hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2015/2576 numaralı iddianame ile TCK'nin 125/1-4. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2013 tarihli 2011/466 Esas - 2013/232 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan "2400 TL adli para cezası"nın karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,