Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8472 K.2021/9600

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı hakaret suçundan verilen ceza verilmesinden vazgeçilmesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın aşamalardaki müştekiye hakaret etmediğine dair inkara dayalı savunması ve tanık ...'in soruşturma aşamasında sanığın hakaret ettiğinden bahsetmemesi ile kovuşturma aşamasında sanığın hakaret etmediğini beyan etmesine göre, sanığın müştekiye hakaret ettiğine dair tek beyanın müştekinin soruşturma aşamasındaki sanığın kendisine hakaret ettiğine dair soyut beyanı olduğu,

ancak müştekinin de kovuşturma aşamasında sanığın kendisine hakaret ettiğini hatırlamadığını beyan etmesi nedeni ile beyanlarının çelişkili olduğu anlaşıldığıdan, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, yargılaması konusu suçtan beraati yerine, hangi delile istinaden suçun sübuta erdiğinin kabulü de denetime imkan verecek şekilde gerekçeye yansıtılmadan, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,