Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8773 K.2021/9282

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... tarafından, “sanık” sıfatıyla sunulan 18.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinin kapsamının, kendisi hakkında, mağdur ...’a karşı “kasten yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, aralarında husumet bulunan taraflar karşılaştıklarında, mağdur ...’ın kendi sevk ve idaresinde bulunan aracı, kasıtlı olarak sanığın üzerine sürdüğü ancak sanığın kendini koruması nedeniyle yaralanmadığı, bunun üzerine sanığın demir levye ile vurduğu mağduru yaraladığı olayda, mağdur ... hakkında bahse konu eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve ilk haksız hareketin mağdur ...’dan geldiği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” de nazara alınarak, aynı Kanun’un 29. maddesi uyarınca makul bir oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,