Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8841 K.2021/11141

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın tekerrüre esas alınan Menderes Asliye Ceza Mahkemesinin 01/01/2005 tarih, 2008/37 Esas ve 2010/14 Karar sayılı ilamına ilişkin mahkûmiyet hükmünün, 19/04/2010 tarihinde kesinleştiği, 18/12/2011 tarihinde infaz edildiği, sanığın infaz tarihinden üç yıl geçtikten sonra 28/03/2015 tarihinde dosyadaki suçu işlemesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, TCK'nin 58. madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2) İddia, savunma, katılan beyanı, tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Katılan ...'ın kendisine demir sopayla vurulduğuna ilişkin beyanı ile uyumlu adli raporu karşısında, sanığın kasten yaralama suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,