Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/9529 K.2021/11159

Dairemizin 26.09.2018 tarih ve 2017/18510 Esas - 2018/13811 Karar sayılı onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20.04.2021 tarih KD-2021/41102 sayılı itiraznamesi ile;

Duruşmalara katılmak istediğini beyan eden ve karar tarihinde başka suçtan aynı yer ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılan sanığın, duruşmalara getirtilmeden ya da SEGBİS ortamında dinlenmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 194. ve 196/1. maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 26.09.2018 tarih ve 2017/18510 Esas - 2018/13811 Karar sayılı, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair kararın KALDIRILMASINA,

UYAP kayıtlarına göre mahkumiyet kararının verildiği 30.09.2014 tarihli oturumda aynı yargı çevresindeki Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma yönünde istemi bulunmayan sanığın, son celseye getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine muhalefet edilmesi,