Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/9671 K.2021/13164

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/10/2010 tarihli ve 2010/97 Esas, 2010/297 Karar sayılı kararı ile 14 yıl hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında 19/04/2011 tarihinden itibaren şartla tahliye edilmesine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarihli ve 2011/585 Değişik iş sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 21/09/2012 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilmesi sebebiyle şartla tahliyenin geri alınmasına,

ikinci suçun işlendiği 21/09/2012 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 01/04/2025 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2017 tarihli ve 2010/97 Esas ve 2010/297 Karar sayılı kararını müteakip, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının,

15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun'un 48. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesinde yapılan değişiklik kapsamında hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına dair kararının yeniden değerlendirilmesine ilişkin talebinin, değişiklik sonrası yeni düzenlemenin hükümlü lehine hüküm içermediğinden bahisle reddine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2010/97 Esas,

2010/297 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2020/315 Değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Somut olayda, hükümlünün şartla tahliye edilmesini takiben, deneme süresi içerisinde 21/09/2012 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilmesi sebebiyle şartla tahliyenin geri alınmasına dair karar verilmesi üzerine, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5275 sayılı Kanun'un 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 48. maddesiyle değişik 107/13. maddesinde yer alan "Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün;

a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin, b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir edilecek bir sürenin, Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir." şeklindeki yeni düzenleme uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesine yönelik talebinin,

Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli Ek kararı ile hükümlü hakkındaki 14 yıl hapis cezasının lehine olan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'a göre infaz etmekte olduğu, karma uygulama yapılarak 5275 Kanun'un 107/13-a maddesinin hükümlü lehine uygulamayacağından bahisle reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Kanun koyucu tarafından koşullu salıverilmenin geri alınmasına ilişkin şartları düzenleyen 765 sayılı Kanun'un 17. maddesinde bir değişiklik yapılmasının artık mümkün olmadığı, zira anılan Kanun ve maddesinin "1 Haziran 2005 tarihinde yürürlükten kalktığı", artık 765 sayılı Kanun'un 17. maddesinin karşılığı olan 5275 sayılı Kanun’un 107/12 ve 107/13. maddeleri kapsamında bir değişiklik yapılabileceği, her iki maddede yer alan koşullu salıverilmeye ilişkin düzenlemenin aynı mahiyette olduğu, bu halde kanun yararına bozma talebine konu karma uygulama yapılamayacağına dair gerekçenin yerinde olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün infazı devam ederken, 647 sayılı Kanun'un 19/2 ve 5275 sayılı Kanun'un 107/2. maddeleri gereğince 19/04/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edildiği, ancak bihakkın tahliye tarihi dolmadan işlediği kasıtlı suç nedeniyle iki kez 4 ay ve 3 ay 22 gün hapis cezalarına mahkum olduğu, ikinci suçun işlendiği 21/09/2012 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 01/04/2025 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği, aynen infaza ilişkin 765 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 107/12 ve 107/13. maddesinin aynı şekilde düzenlendiği,

infaz devam ederken 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun uyarınca anılan 107/13. maddede değişiklik yapılmış olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde yer alan "“Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki ve aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan, "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç;

infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca hükümlü hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiği cihetle, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 48.maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 107. maddesinin 13. fıkrasının (a) bendinde yer alan "kalan cezasının aynen" ibaresi "başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin" ibaresi şeklinde değiştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 7/2-3 ve 5275 sayılı Kanun'un 98/1.maddeleri dikkate alınarak yeni düzenleme gereğince hükümlü lehine değerlendirilme

yapılarak, hükümlünün 21/09/2012 tarihinde işlediği kasten yaralama ve hakaret suçlarından Manisa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/11/2013 tarihli ve 2012/611 Esas, 2013/699 Karar sayılı kararıyla iki kez 4 ay ve 3 ay 22 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bu sürenin 2 katı olan 22 ay 44 günlük sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği bu durumda sürenin 704 gün olduğu,

Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2017 tarihli kararına konu 21/09/2012 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 01/04/2025 tarihleri arasındaki sürenin ise 4575 gün olduğu ve hükümlünün kapalı ceza infaz kurumda geçireceği toplam sürenin 3871 gün aleyhine olduğu anlaşıldığından,

bu yeni durum karşısında anılan düzenlemenin hükümlü lehine olması karşısında, itirazın belirtilen nedenlerden dolayı kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07/04/2021 gün ve 94660652-105-45-14269-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA