Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/970 K.2021/1495

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin 08.08.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece müvekkili suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik hakaret suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi talepleri ile temyiz ettiği anlaşılmakla, sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan ... vekilinin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik hakaret suçundan açılmış kamu davası ve temyize konu verilmiş bir hüküm bulunmayıp, suça sürüklenen çocuk ...'ın da zarar gören olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında, mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz sanık müdafinin sebeplerinin incelenmesinde:

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren katılan suça sürüklenen çocuk ... yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanığın üzerlerine atılı tüm suçlardan beraat etmesi gerektiği, dosya kapsamında katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı hakaret suçundan beraat ettiği ancak; katılan suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından mahkumiyet kararları verildiği, katılan suça sürüklenen çocuğun beraat ettiği suç yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

a) Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinden sonra TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırılması ve TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırıma tabi tutularak artırım sonucu bulunacak cezanın 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması yerine, denetime imkan vermeyecek şekilde TCK'nın 87/1-c maddesi uyarınca doğrudan 5 yıl hapis cezası verilmesi,

b) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık hakkında hükmedilen cezanın 5 yıla çıkartılması sırasında ıygulanan kanun maddesinin TCK'nin 87/1-son yerine TCK'nin 87/1-c olarak yazılması,

d) Oluşa ve dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,