Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/974 K.2021/1664

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davası hakkında bir karar verilmemişse de zamanaşımı süresince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalardaki savunmasında, katılanlar ve mağdurun kendisine taş atmaları üzerine onları yaraladığını ifade etmesi karşısında, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranında uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2) Adli sicil kaydı ve dosyaya yansıyan olumsuz bir tutum ve davranışı bulunmayan sanık hakkında "yargılama sürecindeki davranışları, duruşmadaki iyi hali" göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandıktan sonra ''suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı'' gerekçe gösterilerek TCK'nın 50, 51. ve CMK'nin 231/5. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

3) Suç tarihinde 8, 9 ve 11 yaşlarında olan mağdurlara yönelik yaralama eyleminde, sanık hakkında ayrıca TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,