Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/98 K.2021/11664

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.'nın 79. maddesi delaletiyle 450/7, 59/1, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlere yönelik olarak,

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama Yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2- 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, hükümlüye müdafi tayin edildikten sonra duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Hükümlü ... hakkında kesinleşen hükümde maktul Gülsüm ve maktul Vahit'e karşı kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK'nın 79. maddesi delaletiyle 450/7, 59/1, 31, 33, 40. maddelerinin uygulanması karşısında, sanığın maktul Vahit'e yönelen eylemi yönünden 5237 sayılı TCK'nın 82/1-h, maktul Gülsüm'e yönelen eylemi yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 81/1, 21/2 maddeleri de değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun ile 765 sayılı Kanun hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, resen temyize tabi olan hükmün CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/07/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.