Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/9807 K.2021/12347

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü katılan sanık müdafiinin 30.01.2020 havale tarihli temyiz ve "süre tutum" dilekçesinde “sanık” sıfatıyla temyiz ettiği,1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 10.03.2020 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünü de temyiz ettiğini bildirmesi karşısında, sanığın süresinden sonra ''katılan'' sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

1) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemenin sanığın mahkumiyete ilişkin kararında isabetsizlik görülemediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Katılanın hem hayati tehlike geçirecek hem de ağır (6.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesi dikkate alınarak, TCK'nin 86/1. maddesince temel ceza tayin edilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlendiği fıkrada "alt sınırdan ayrılmaya bir neden görülmemekle" şeklinde alt sınırdan ceza verileceği belirtilmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle çelişkiye sebep olunması,