Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/9901 K.2021/11319

Basit yaralama ve basit tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 106/1-2.cümle, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 3 ay ve 1 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli ve 2016/559 Esas, 2017/161 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 02.03.2021 tarihli ve 2020/18795 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2021 tarihli ve 2021/40511 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2.cümlesi ile aynı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddeleri gereğince soruşturma yürütülerek, aynı maddeler uyarınca kamu davasının açıldığı, katılana ve sanığa hazırlık aşamasında uzlaşma teklifinde bulunulduğu ve 10.04.2016 tarihli “uzlaşma teklif formu” kapsamına göre uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen "basit tehdit" suçu uzlaşma kapsamında ise de,

bahse konu 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddesinde düzenlenen “kasten yaralama” suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan suç yönünden yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu, uygulama tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesi gereğince, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen "basit tehdit" suçu yönünden yapılan uzlaşma teklifinin de geçersiz olduğu,

yargılama aşamasında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle anılan hükmün uygulanmamasına karar verilmesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı ve uzlaştırma kurumunun uygulanabilir hale geldiği, fakat mahkemece taraflara usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi,

uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında silahla basit yaralama ve basit tehdit suçlarından soruşturma yapılarak kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda basit yaralama suçunun silahla işlendiğine dair delil olmadığına karar verildiği,

sanık hakkında uzlaşmaya engel olan silahla basit yaralama suçundan silahtan artırım yapılmamasına karar verilmesi karşısında, basit tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 CMK’nin 253/3. maddesindeki "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanı kalmayacağından bu hali ile basit yaralama ve basit tehdit suçları yönünden 5271 CMK’nin 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir.