Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10006 K.2024/1816

Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2019 tarihli ve 2017/607 Esas, 2019/272 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2019/1949 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; öldürme kastı bulunmadığından bahisle suçun vasfına, delillerin takdirinde hataya, meşru savunma koşullarının bulunduğuna ve haksız tahrikin derecesine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile sanık ...'ın aynı mahallede ikamet ettikleri, hem katılanın hem de sanığın ikametlerinin damlarında kuş besledikleri, olay günü ikametlerinin damlarında kuş uçurdukları sırada aralarında tartışma çıktığı ve karşılıklı küfürleşme yaşandığı, tarafların küfürleştiğini duyan tanık ...'ın olayı yatıştırmak amacıyla katılanı alarak kendi ikametine getirdiği, katılan ile sanığın tartıştığını duyan tanıklar ..., ... ve ...'nun olayın yaşandığı yere geldiği,

burada sanığı sakinleştirmeye çalıştıkları, sanığın ele geçirilemeyen av tüfeğini ikametinden alarak dışarı çıktığı, katılana herkesin duyacağı şekilde hakaret ve tehdit içeren sözleri yüksek sesle söylediği, sonrasında katılanı evden çıkartmak için havaya 1 el ateş ettiği, silah sesini duyan katılanın sanığın babasını vurduğunu düşünerek tanık ...'ın ikametinden dışarı çıktığı, katılanın ikametin dışına çıktığını gören sanığın nişan alarak bir kez ateş ettiği, katılanın aldığı yaralar nedeniyle yere düştüğü, tanıkların sanığı tutarak ateş etmesini engellediği ve sanığı kendi ikameti içerisine götürdükleri,

Adli Tıp Kurumu raporuna göre de katılanın vücut üst bölgesi ve karın bölgesine isabet eden birçok sayıda saçma tanesi nedeniyle, "hayati tehlike geçirecek şekilde" yaralandığı kabul edilen olayda, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.01.2019 tarihli adli tıp raporu, olay yeri inceleme tutanağı, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından emanet eşyası yönünden düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın öldürmeye elverişli tüfekle mağdurun hayati göğüs bölgesini hedef alarak ateş ettiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2019/1949 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep