Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10064 K.2023/1152

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2017 tarihli ve 2013/127 Esas, 2017/387 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/2988 Esas, 2018/736 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.11.2020 tarihli ve 2020/19768 Esas, 2020/16480 Karar sayılı bozma ilamı ile dosyanın temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu belirtilerek dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

4. Bozma sonrası İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2020/2660 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde bir internet kafede başlayan ve sokağa taşan iki grup arasındaki tartışmayı izleyen katılanın tarafları tanımadığı, kavga eden taraflardan birinin katılan tarafına kaçması sonrası sanığın katılan tarafına yönelerek katılanı sopa ile darp ettiği, orta (2) derece kırık ve gözde işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, 06.08.2015 tarihli teşhis tutanağı, Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Dairesinin 26.05.2010 tarihli raporu, tutanaklar, tanık ve sanık anlatımları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine dair evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (3) numarada gösterilen bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Aşamalarda istikrarlı beyanda bulunan ve yaptırılan teşhis işleminde kendisine yönelik eylemi gerçekleştiren kişinin sanık olduğunu teşhis eden katılanın anlatımlarına ve dosyadaki diğer tüm delillere göre sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2020/2660 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,