Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10121 K.2023/1386

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2013 tarihli ve 2006/146 Esas, 2013/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2013 tarihli ve 2006/146 Esas, 2013/608 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/20410 Esas, 2016/3522 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, ek savunma verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 53 üncü maddenin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2016/108 Esas, 2019/712 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi fıkrası uyarınca 4 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suçu işlemediğine, haksız tahrikin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... ve katılan ...'in temyiz istemi; suç vasfına, haksız tahrikin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılan ... ile sanığın babası ... arasında tartışma yaşandığı sırada tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın da kardeşi ... ile birlikte bıçakla kavgaya karıştıkları ve söz konusu darp olayında sanığın katılan ...'i yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş ise de katılanın ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 09.06.2017 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2016/108 Esas, 2019/712 Karar sayılı kararında, bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiği belirlenemeyen kavga ortamında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan ... ve katılan ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2016/108 Esas, 2019/712 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan ... ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,