Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10293 K.2023/1736

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkca ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 ilâ 326 ncı maddelerinin uygulanması gerektiği ve aynı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek sureti ile yanıltıcı ifade kullanılmış olması nedeniyle, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'in temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz

edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 Tarihli ve 2015/100 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 Tarihli ve 2015/100 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine; Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 15.06.2020 Tarihli ve 2020/2846 Esas, 2020/6720 Karar sayılı kararıyla katılanın anlatımlarının adli muayene raporuyla uyumlu olması karşısında sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 Tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/184 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 5 ay 5 er gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri

Hesap hatası yapıldığına, ilişkindir.

B. Sanıkların Temyiz Sebepleri

1. Mağdura yönelik herhangi bir eylemlerinin olmadığına, mağdurda oluşan yaralanmanın kendileri tarafından yapıldığına ilişkin soyut beyanlar dışında yeterli delil bulunmadığına ve bu nedenlerle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, 2. Mağdurun kendilerinden şikayetçi olmadığı da gözetilerek temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, 3. Olayda silahtan sayılacak sopa veya taş gibi bir cisim kullanmadıklarına, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi uyarınca artırım yapılmaması gerektiğine, 4. Haksız tahrik hükümleri uygulanmasına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklardan ...’nin mağdurun annesi, ...’in ise kız kardeşi olduğu, mağdurun ailesinin rızası dışında evlenmesi nedeniyle ailesiyle arasında husumet olduğu, olay tarihinde mağdurun yanında eşi temyiz incelemesi dışında kalan sanık ... ve kayınvalidesi ... da varken sanıklarla karşılaştıkları, tarafların tartışarak karşılıklı arbedeye girdikleri, sanıkların ellerindeki taş ve sopaları mağdur ve eşine fırlatarak mağduru yaraladıkları kabul edilmiştir.

2. Sanıkların, mağdurun ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli rapor dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Hesap Hatası Yapıldığına Yönelen Temyiz Sebepleri

Mahkemece sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen "1 yıl 8 ay hapis cezası" üzerine aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri uyarınca yarı oranında artırım yapılması sırasında "1 yıl 18 ay hapis cezası" yerine "2 yıl 6 ay hapis cezası"na hükmedilmesi,

yine aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/6) oranında artırım yapılması sırasında "1 yıl 23 ay hapis cezası" yerine "2 yıl 11 ay hapis cezası"na hükmedilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında "1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezası" yerine "2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası"na hükmedilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanıkların Temyiz Sebepleri

1. Beraat ve Sanıkların Cezasında Silah Kullanımı Nedeniyle Artırım Yapılması

Her ne kadar sanıklar üzerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmiş iseler de mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları ile eylemin sanıklar tarafından taş ve sopa kullanılarak gerçekleştirildiği, mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanıkların eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile haklarında mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve sanıklar hakkında belirlenen temel cezalar üzerinden 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi uyarınca artırım yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Temel Ceza Miktarı

5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri kapsamında birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen "cezada orantılılık ilkesi" dikkate alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, temel cezanın belirlenmesinde mağdurun şikayetçi olmamasının göz önünde bulundurulmasının Mahkemenin takdirinde olduğu anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Haksız Tahrik Tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulundukları olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) numaralı paragrafta açıklanan hesap hatası ve (B-3) numaralı paragrafta açıklanan haksız tahrik hükümlerinin uygulanma hususunun değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 Tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/184 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,