Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10386 K.2023/514

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/20 Esas, 2012/1065 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 28.11.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/778 Esas, 2014/550 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/778 Esas, 2014/550 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.08.2018 tarihli ve 2018/5129 Esas, 2018/12412 Karar sayılı ilâmıyla;

"1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup 5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi gerektiği, hükmün gerekçesinde, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair önceki karara atıfta bulunulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. maddelerine aykırı davranılması,

2) Yargılama sırasında ve karar tarihinde, başka suçtan aynı yargı çevresi içinde bulunan Adıyaman E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, duruşmalardan bağışık tutulması yönünde talebinin olmadığı ve bu yönde herhangi bir karar verilmediği halde, duruşmalara getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle CMK'nin 194. ve 196/1. maddelerine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2018/713 Esas, 2021/586 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.12.2011 tarihli ve 2011/8443 Soruşturma, 2011/2508 Esas, 2011/1193 İddianame sayılı iddianamede gösterilen sevk maddelerinin, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrasından ibaret olduğu belirlenmiştir.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere.

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunmasını hazırlamak üzere süre talebinde bulunma hakkı da hatırlatılarak ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, § 67) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı altıncı maddesine,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2018/713 Esas, 2021/586 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanmış olması nedeniyle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,