Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10406 K.2023/1578

Hükmün 14.07.2021 tarihinde sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın 26.07.2021 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde belirlenen 7 günlük yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmışsa da, 7 günlük yasal sürenin bitiminin kurban bayramı sebebiyle resmi tatile denk geldiği ve sürenin ilk iş günü olan 26.07.2021 tarihinde sona erdiği hususu dikkate alındığında sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa 2. Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/1174 Esas, 2016/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendi, 35 inci maddesi ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Aliağa 2. Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/1174 Esas, 2016/776 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/15947 Esas, 2020/20034 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi bölünmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması ve tamamlanmış kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aliağa 2. Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gereği neticeten 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ile mağdur aynı koğuşta mahkum oldukları, olay günü aralarında kim tarafından başlatıldığı tespit edilemeyen tartışma çıktığı, sanığın tartışma sırasında cam bardağı mağdura attığı ancak isabet etmediği, araya koğuştaki diğer mahkumların araya girdiği ve tarafları ayırdığı ve mağduru alıp üst kata çıkardıkları, sanığın küfür etmeye devam etmesi üzerine mağdurun "ne diyorsun sen lan" diyerek tepki gösterdiği, sanığın elinde boncuk işlemek için kullanılan tığ ile yukarı çıkarak mağdura saldırmak istediği ancak mağdur yerine başka bir hükümlünün yaralandığı,

mağdurun ... butonuna basarak gardiyanları çağırmak için kapıya yöneldiği sırada sanığın akrabaları olan inceleme dışı sanıklar ... ve ...'in mağduru kollarından tuttuğu sanığın da eliyle mağduru darp ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mağdur soruşturma aşamasında kendisini sanığın darp ettiğini beyan etmiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında mağdurun yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu ve yaşamını tehlike sokmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/15947 Esas, 2020/20034 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkına ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son fıkrası olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 2. Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/735 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,