KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/1047 E., 2022/3218 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli kasten yaralama
- Hüküm
- 1)... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2017 tarih ve 2015/255 Esas - 2017/200 Karar sayılı kararı ile; sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 54, 58. maddeleri gereğince "5 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezasına mahkumiyet,
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.09.2017 tarih ve 2017/1992 Esas- 2017/1884 Karar sayılı kararı ile; sanık müdafinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılan vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.09.2017 tarih ve 2017/1992 Esas - 2017/1884 Karar sayılı kararının, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı TCK'nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.09.2017 tarih ve 2017/1992 Esas - 2017/1884 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesinin orantılılık ilkesi ile bağdaşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik indirimi uygulanmamasına ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/1047, K. 2022/3218, 27 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama