Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10483 K.2023/1301

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ile yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

2. Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/18648 Esas, 2021/2200 Karar sayılı kararı ile ile sanığın yargılama konusu eylemi yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca dosyanın Basit Yargılama Usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, tekerrür hükümlerinin ve hak yoksunluklarının uygulanmasına yönelik gerekçelerle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanmasına karar verilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ile yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; beraatine karar verilmesine gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde evli oldukları, olay günü aralarında çıkan tartışmada sanığın, mağdurun kolundan tutup fırlatması ve ağzına vurması sonucu mağdurun bir hafta sonra düzenlenen adli muayene raporunda belirtildiği üzere sol üst kolda morluk ve üst dudakta kesi oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 21.08.2015 tarihli rapor, mağdur anlatımları, tutanaklar, sanığın tevilli ikrarı, hukuki süreç başlığında (2) numaralı bentte gösterilen Yargıtay bozma ilamı, yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tartıştıklarına ve kolundan tutup odaya götürdüğüne dair tevilli ikrarı, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanla uyumlu adli rapor içeriğine göre sanığın eyleminin sübuta erdiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki yönteme uygun şekilde basit yargılama usulü uygulanmadığı halde uygulama sırasında sanığın cezasından aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle eleştirilen husus dışında Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Tekerrüre esas alınan ceza yönünden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,