Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10579 K.2023/1796

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/684 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/684 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/8200 Esas, 2020/12730 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; yüklenen suçu işlediği konusunda yeterli delil bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde, sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile şikâyetçi arasında tartışma meydana geldiği, tartışma sırasında sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın birlikte kemerle şikâyetçiye vurmak suretiyle darp ettikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Şikâyetçi soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıkların kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.

4. Şikâyetçi hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/8200 Esas, 2020/12730 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, basit yargılama usulü uygulanmış sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi nedeniyle genel yargılama hükümleri uygulanarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş

ise de bozma öncesi ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/684 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası mahkeme ilamında ise sanık hakkında tekerrür hükümlerin uygulanmasına karar verildiği bununla birlikte tekerrüre esas alınan mahkumiyetin inceleme dışı sanık ...'a ait olduğu anlaşıldığından bozma öncesi kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve temyiz edenin sıfatı karşısında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, şikâyetçinin beyanı ve beyanla uyumlu adlî muayene raporu dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edildiği ve bu hususun Mahkemece değerlendirilerek lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/443 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan. “Sanığın ...

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/131 Esas ve 2014/203 Karar sayılı 26/03/2014 tarihinde kesinleşmiş ilamıyla, TCK'nin 51. maddesine göre bir yıl denetim süresi belirlenmek suretiyle erteli 10 Ay hapis cezasıyla cezalandırılmış olduğu anlaşılmış olmakla cezasının TCK'nin 58. MADDESİNE GÖRE MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE VE İNFAZDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA,” ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,