Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10683 K.2023/6073

Sanık müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2018/793 Esas, 2019/5609 Karar sayılı kararı ile oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2020 tarihli itirazı ile sanığının eylemi hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan uygulama yapılması gerektiği gerekçesi ile itiraz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2020/1258 Esas, 2020/2236 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/445 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, etkin soruşturma yapılmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın trafikte tartıştığı ve maktulün kendisine yönelik aksi ispatlanamayan savunmaya göre, hakaret etmesi nedeni ile aracından aldığı bıçak ile maktulün aracın sol şoför mahallinde otururken aracın sol kapısını maktul tuttuğu için açamaması sebebiyle, aracın sağ kapısına yönelip araç içine kısmen girerek elverişli bıçak ile hayatî bölgeye yönelik eylemi ile bıçakladığı, tanıkların araya girmesi ile uzaklaştırılan sanığın yeniden maktule saldırdığı ve fakat engellendiği şeklinde somut olayın meydana geldiği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Adîi Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 07.08.2015 tarihli otopsi raporuna göre. "Maktulün ölümünün sağ poplietal boşlukta kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesisinden gelişen dış kanama sonucu meydana geldiği," belirtilmiştir. 4. Olay yeri inceleme raporu, teşhis tutanakları, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, sanığın trafikteki tartışmada maktulün hayatî bölgesi olmayan diz kapağının arka kısmına bir kez bıçakla vurup başkaca da vurmaya çalışmadığı, ancak öldürücü olmayan nahiyeye gelen bu bıçağın ana damara rastlaması nedeniyle maktulün kan kaybından öldüğü olayda, sanığın öldürme kastının bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli delil bulunmadığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasında birinci cümlesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu teşkil ettiği nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/445 Esas, 2021/40 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay