Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1074 K.2022/2695

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen karar, hükümlü müdafii tarafından sadece mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz edildiği; mağdurlar ... ... ve ... ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz edilmediği gibi ceza miktarı itibariyle bu hükümler re’sen de temyize tabi olmadığından temyiz incelemesi mağdur Salih ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır. Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü ... hakkında mağdur Salih ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK'nin 448, 62, 51/1, 59, 81/1-2, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden,

hükümlü müdafiinin ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, tekerrür 765 sayılı Kanun'da cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK’nin da koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi kurumu olarak düzenlendiğinden,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/1-319 Esas, 2006/302 Karar sayılı ilamındada belirtildiği gibi 5237 sayılı lehe kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aleyhe olan ve infazı ilgilendiren bu hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeksizin, cezanın TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup hükümlü müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA,

ancak bozma sebebi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan TCK’nın 58. maddesi ile ilgili uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.