Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10782 K.2023/824

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 25.05.2017 tarihli ve 2016/13737 Esas, 2017/7205 Karar sayılı ilâmıyla;

''Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.09.2014 tarihli raporunda sanık Ümmihani hakkında bipolar duygulanım bozukluğu tanısı olduğu dikkate alındığında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine veya Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile sanığın 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı,

söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ve buna göre kendisine yapılan denetimli serbestlik ihtaratlarına ilişkin tebliğleri almaya ehil olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2017/176 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2017/176 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2019/305 Esas, 2019/1744 Karar sayılı ilâmıyla; ''Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2019/298 Esas, 2021/748 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığınca suç tarihinin 02.02.2011 yerine 17.02.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı 5237 Sayılı Türk Ceza Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesi uyarınca sanığın savunmasının alındığı 04.06.2012 tarihinden Mahkemece verilen 14.10.2021 tarihli karar tarihine kadar, 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, bununla birlikte bu husus gözetilmeyerek sanık hakkında dava zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2019/298 Esas, 2021/748 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin kamu davasının 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,