Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10870 K.2023/2144

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kasten yaralamaya azmettirme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin

mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, inceleme dışı bırakılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kdz Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli ve 2016/68 Esas, 2018/102 Karar sayılı kararı ile; a. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanığın aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine,

b. Sanık ... hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2019/1351 Esas, 2020/2672 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesi birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın inceleme dışı sanık ...'ın kardeşi, sanık ...'in ise sanık ...'ın akrabası olduğu, olay tarihinden 15 gün önce temyiz dışı sanık ... ile katılanın halasının oğlu ...'in trafikte tartıştıkları, ...'in tartışma sonrasında inceleme dışı sanık ...'ın çalıştığı iş yerine giderek patronlarına şikayette bulunduğu, bu sırada taraflar arasında tartışma ve arbede yaşandığı, bu durumu hazmedemeyen inceleme dışı sanık ...'ın olay tarihinde İstanbul'dan Kdz.Ereğli'ye gelen kardeşi sanık ... ile akrabası sanık ...'i ...'in dövülmesi konusunda azmettirdiği, sanıkların olaydan bir saat önce ...'in işyerine müşteri gibi giderek keşif yaptıkları, bu sırada ...'in akrabası olan

katılanın da orada bulunduğu, sanıkların bir saat sonra ...'in iş yerinden çıkan katılan ...'i ...'e benzerliği nedeniyle ... zannederek tekme ve yumruk vurmak suretiyle yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıklar aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Katılan her aşamada sanıkların kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olmadığı bildirilmiştir.

6. Araştırma ve inceleme tutanağı, fotoğraf teşhis tutanakları, olay tutanağı, uzmanlık raporlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri ve yargılama sürecindeki davranışları gözetilerek takdiri indirim hükümleri ile sanıkların adlî sicil kaydı ve dosya kapsamından anlaşılan suça meyilli kişilik yapıları ile yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözetilerek suçtan pişmanlık duydukları ve yeniden suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaate varılmadığından, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin sanıklar hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebebi yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kasten yaralamaya azmettirme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince

yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2019/1351 Esas, 2020/2672 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kdz.Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,