Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2022/10927 E. , 2024/3046 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2504 E., 2020/1510 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2022/10927 E. , 2024/3046 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2504 E., 2020/1510 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2017/257 Esas, 2019/531 Karar sayılı kararı ile sanıklar Erdoğan ve Mustafa hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/2504 Esas, 2020/1510 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve eksik inceleme, araştırma ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olay tarihinde sanıkların araç ile katılanların evinin önüne geldiği, her iki sanığın da olay yerinde bulunduğu, sanık ...'ın katılanların evine doğru av tüfeği ile ateş ettiği, bu ateş sonucu katılanların evinin zarar görüp katılan ...'in de bu sebeple, hayati tehlikeye neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzde sabit iz oluşmasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; 1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık ... tarafından fail sıfatıyla gerçekleştirdiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanıkların eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, tanık beyanı ile sabit olduğu üzere katılanlardan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, katılanlar tarafından sanıklara yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından meşru savunma şartlarının oluşmadığı, anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde ''bozma nedeni dışında'' hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ...'nın olaydan önce ve suçun işlenmesi sırasında sanık ...'ın yanında bulunduğu anlaşılmış ise de ateş eden diğer sanık ile birlikte suçun icrası üzerinde ortak hakimiyet kurduğuna ilişkin bir eyleminin tespit edilmediği ancak sanık ...'ın yanında bulunmak suretiyle ona cesaret verdiği ve suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, bu şekilde sanık ...'nın eyleme yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği anlaşıldığından, sanık ...'nın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık ... Yönünden; Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/2504 Esas, 2020/1510 Karar sayılı kararında sanık ... müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... Yönünden; Gerekçe bölümünün (2.) paragrafında açıklandığı üzere iştirakin derecesinde yanılgıya düşülmesi nedeniyle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/2504 Esas, 2020/1510 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.