KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/11032 E., 2023/1809 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
555 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/314 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/314 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 01.12. 2020 tarihli ve 2020/14787 Esas, 2020/17669 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine dair Anayasa Mahkemesi iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/323 Esas, 2021/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdurun öz oğlu olduğu, olay tarihinde sanığın para istemesi üzerine mağdurun sanığa 100 TL verdiği, sonrasında tekrar para istediği, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağdurun yüz bölgesine yumruk ile vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mağdur hazırlık aşamasında sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.
4. Mağdur hakkında tanzim edilen adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 01.12. 2020 tarihli ve 2020/14787 Esas, 2020/17669 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/323 Esas, 2021/526 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/11032, K. 2023/1809, 10 Nisan 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama