Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11034 K.2023/545

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/269 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılanı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında katılanı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/269 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 28.10.2020 tarihli ve 2020/4909 Esas, 2020/14988 Karar sayılı ilâmıyla;

"Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2013 tarih ve 2013/979 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'in diğer sanık ...'yı azmettirmesi sonucu müşteki ...'yı bıçakla yaraladığı iddiası ile sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı CMK'nin 226/1. maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulması mümkün iken.

Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 tarih ve 2013/228 Esas - 2013/1070 Karar sayılı kararı ile “sanık ...'nın azmettirmesi sonucu diğer sanık ...'in müştekiyi bıçakla yaraladığının anlaşıldığı” şeklindeki gerekçe ile sanıkların atılı suçlardan beraatine ve sanık ... yönünden silahla yaralamaya azmettirme ve sanık ... hakkında ise silahla yaralama suçlarından suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, anılan kararın 09/10/2013 tarihinde Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/03/2015 tarih ve 2015/1180 Esas - 2015/23651 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği görülmekle;

Her ne kadar Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan suç duyurusu üzerine Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 09/04/2015 tarih ve 2015/1537 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında kamu davası açılmış ve yapılan yargılama sonucunda temyiz davasına konu hükümler kurulmuşsa da

"Aynı fiiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" şeklindeki 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesinin açık hükmü gereğince kamu davasının reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/291 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar hakkında katılanı kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2013 tarihli ve 2013/979 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'nın diğer sanık ...'i azmettirmesi sonucu katılan ...'ı bıçakla yaraladığı iddiası ile sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/228 Esas,

2013/1070 Karar sayılı kararı ile “sanık ...'nın azmettirmesi sonucu diğer sanık ...'in müştekiyi bıçakla yaraladığının anlaşıldığı” şeklindeki gerekçe ile sanıkların atılı suçlardan beraatine ve sanık ... yönünden silahla yaralamaya azmettirme ve sanık ... hakkında ise silahla yaralama suçlarından suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

anılan kararın 09.10.2013 tarihinde Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.03.2015 tarih ve 2015/1180 Esas, 2015/23651 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, her ne kadar Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan suç duyurusu üzerine Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2015 tarihli ve 2015/1537 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında kamu davası açılmış ve yapılan yargılama sonucunda temyiz davasına konu hükümler kurulmuş ise de "Aynı fiiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" şeklindeki 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası açık hükmü gereğince kamu davasının reddine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/228 Esas, 2013/1070 Karar sayılı dosyası dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta yapılan tespit ve Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/228 Esas, 2013/1070 Karar sayılı dosya kapsamı değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasındaki "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklindeki düzenleme gereğince,

sanıklar hakkında aynı eylemler nedeniyle daha önce Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2013 tarihli ve 2013/979 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davaları üzerine yapılan yargılama neticesinde sanıkların Tarsus(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/228 Esas, 2013/1070 Karar sayılı kararı ile beraatlerine karar verilip anılan hükümlerin Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.03.2015 tarih ve 2015/1180 Esas, 2015/23651 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında mükerrer davaların reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden,

hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/291 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,