Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11088 K.2023/2029

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 Tarihli ve 2014/392 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 Tarihli ve 2014/392 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararının katılan ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.03.2021 Tarihli 2021/1402 Esas, 2021/2788 Karar sayılı kararı ile katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen raporların çelişkili olması nedeniyle hüküm kurmaya elverişli rapor aldırılması gerekliliği, iddianamede talep edilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin sanık aleyhine uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

sanığın öz kardeşi olan katılana yönelik eylemini silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında; birden fazla nitelikli halin aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle temel cezaya hükmedilirken sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi uyarınca sanığın cezasının 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi, hesap hatası yapılması,

sanığın öz kardeşi olan katılanı yaralaması nedeniyle cezasından artırım yapılması sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin gösterilmemesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 Tarihli ve 2021/135 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri mahkemece hatalı değerlendirme sonucu fazla ceza tayin edildiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın kardeş oldukları olay günü aralarında ilk haksız hareket sanıktan gelecek şekilde kavga çıktığı, sanığın kavga sırasında katılanı bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmıştır. Katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın mahkemece hatalı değerlendirme sonucu fazla ceza tayin edildiğine, vesaireye yönelen temyiz sebeplerine yönelik;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının dosya kapsamıyla uyumlu şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 Tarihli ve 2021/135 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,