Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11164 K.2023/7823

Bakırköy

20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/65 Esas, 2019/67 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/2234 Esas, 2021/1906 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, tasarlama olduğuna, ceza miktarına, Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluştuğuna, tekerrür uygulamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, olaydan bir gün önce sanığın, katılanı işyerinden aracı ile alıp, beraber alkol kullandıktan sonra olay günü yine aracı ile evine bırakması, aralarında ölüme sebebiyet verecek nitelikte husumetin bulunmaması, sanığın eylemine dışarıdan gelen bir etken sebebiyle değil, kendi iradesi ile son vermiş olması, katılanın yaralanmasının, hayatını tehlikeye sokan bir durum olduğu tespit olunmuş ise de, katılandaki dört farklı bıçak darbelerinin her birinin ayrı ayrı hayati bölgelerde olmadığı,

olayda kullanılan bıçağın ele geçirilememiş olduğu ve bahse konu bıçağın taraflardan kime ait olduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delil de bulunmadığı hususları nazara alındığında, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir. 2. Adli tıp raporları, sanık savunmaları, katılanın beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, olay tarihinde birlikte alkol aldıkları, akabinde sanığın aracıyla katılanı evine bıraktığı sırada aralarında çıkan tartışmada bıçakla katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, İlk Derece Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin, usule ve tasarlamaya, sanık müdafiinin, meşru savunmaya ve tekerrür hükmüne yönelen temyiz sebepleri yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya Esas No : 2022/11164 içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı,

oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Katılan vekilinin, suç vasfına yönelen temyiz sebebi yönünden.

Dosya kapsamına göre, olay günü sanık ile katılan arasında çıkan kavgada, sanığın katılanı göğüs sol alt bölgesinden ve sol bacak bölgesinden toplamda dört kez bıçakladığı, katılanın yaralanmasının karaciğer sol lobta 6 cm'lik tam kat laserasyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti, yaraların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 35 ... maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/2234 Esas, 2021/1906 Karar sayılı kararının, suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi