Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2022/11283 E. , 2024/3751 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1914 E., 2021/1320 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahke
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2022/11283 E. , 2024/3751 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1914 E., 2021/1320 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2019/114 Esas, 2020/128 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1., 35/2., 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1914 Esas, 2021/1320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun aleyhe istinaf bulunmadığından eksik ceza tayini nedeniyle "teşebbüsün derecesi" yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik yasal koşullarının oluştuğuna, 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suçun vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik yasal koşullarının oluştuğuna, sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE 1. Olay günü katılan ...'in, sanık ... ile eşi tanık ...'nın müşterek konutlarına sanık bulunmadığı sırada geldiği, tanığın, kuzeni olan katılanı içeriye almak istemediği, katılanın zor kullanmak suretiyle içeriye girdiği, katılanın tanığın kollarını tutup etkisiz hale getirerek tanığa onunla birlikte olmak istediğini söylediği, tanığın bağırması üzerine endişelenerek ikameti terk ettiği, bir müddet sonra sanığın eve geldiği, tanığı ağlar halde bulunca tanıktan yaşananları öğrendiği, bunun üzerine evden eline bıçak alarak katılanın ikametine geldiği, sanığın kapıyı açan katılana elinde bulunan ve sonradan ele geçirilemeyen öldürmeye elverişli bıçağı vurarak birçok kez isabet ettirdiği, katılan hakkında Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 18.03.2019 ve 01.11.2019 tarihli raporlara göre katılanın vücudunda kesici delici alet yaralanmasına bağlı on bir adet kesi tespit edildiği, göğüs, koltukaltı ve kol bölgelerine isabet eden bu yaralardan sekizinin yaşamsal tehlike oluşturmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğu, ikisinin yaşamsal tehlike oluşturmadığı ancak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, onuncu kaburga kemiği hizasında sol koltuk altı hat üzerinde olan yaralanmanın ise yaşamsal tehlike oluşturduğu anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içeriğine göre sanığın öldürmeye elverişli bıçakla vurması sonucu katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu ile suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Dosya kapsamındaki rapor içeriklerine göre sanığın elindeki öldürmeye elverişli bıçakla katılanın hayati bölgelerini hedef alarak katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez ölçüde yaraladığı olayda, "9 yıldan 15 yıla" kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanunun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek 12 yıl olan makul düzeyden ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Tüm oluşa ve dosya içeriğine göre katılanın, olay tarihinde sanık ve eşi tanığın müşterek ikametlerine rıza dışı girerek sanığın eşine cinsel saldırı girişiminde bulunduğu iddiasının olduğu, bu eylemleri nedeniyle Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanarak cebir kullanmak suretiyle gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği birlikte değerlendirildiğinde sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyeden uzaklaşılarak uygulanması gerekirken yazılı biçimde uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri "teşebbüsün derecesi" ve "haksız tahrik" yönlerinden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1914 Esas, 2021/1320 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.