Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11423 K.2023/2929

Sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli 2014/398 Esas ve 2015/622 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli 2014/398 Esas ve 2015/622 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.07.2019 tarihli 2019/7878 Esas 2019/14886 Karar sayılı kararı ile ''sanıklar hakkında iştirak halinde basit kasten yaralama suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli 2019/417 Esas ve 2019/758 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine, karar verilmiştir.

4. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli 2019/417 Esas ve 2019/758 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı kararı ile ''sanıkların mağdura yönelik eylemlerinin iştirak halinde silahla kasten yaralama (TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri) suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi, '' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli 2020/429 Esas 2021/566 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında mağdur karşı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 3.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

b)Sanık ... hakkında mağdur karşı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kasten yaralama fiilini silahla işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin bulunmadığına, eylemin basit yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın olayın olduğu mağdur ...'un işlettiği restorana gittikleri, burada alkol almaya başladıkları, ilerleyen saatlerde mağdurun iş yerini kapatacağından dolayı sanıklara hesabı götürdüğü, bunun üzerine sinirlenen sanıkların hesabı ödemeyeceklerini söylemeleri üzerine alkolün de etkisiyle kavga çıktığı, sanıklardan birinin sopayla ...'a vurduğu ve sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde mağduru darp ettikleri, mağdurun anlatımları ile akabinde mağdurun da iş yerinde bulunan elektroşok cihazıyla karşılık vererek sanıklar ... ve ...'ı yaraladığı, anlaşılmıştır.

2.Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ... müdafiinin; kasten yaralama fiilini silahla işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin bulunmadığına, eylemin basit yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yönelen temyiz sebebi yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

mağdur ...'un aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanıklardan birinin sopa ile sırtına vurduğunu, kendisini hep birlikte dar ettiklerini belirtir anlatımları, mağdur anlatımların ile uyumlu genel adlî muayene raporu içeriği, yine olayda kullanılan sopanın ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun silahtan sayılan sopa işlendiğinin sabit olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı kararında detayıyla belirtildiği üzere eylemin silahla kasten yaralama (TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri) suçunu oluşturduğu sabit olduğundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile

yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli 2020/429 Esas 2021/566 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,