Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11467 K.2023/7564

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2019/136 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ...

Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/1874 Esas, 2021/1096 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası,

87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname ile mağdur hakkında düzenlenen adlî raporlara göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun hem yüzde sabit ize hem de vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası da uygulanarak ayrıca kemik kırığı nedeniyle de cezada arttırım yapılması gerekçesiyle hükmün bozulması görüşü ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanığın, mağdura kafa atarak burnunda kemik kırığına ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı iddiası ile kamu davası açılmış ise de; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin bir delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, dava dışı sanık ve tanık anlatımları, olay tutanağı, CD izleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Mağdur hakkında Manisa Devlet Hastanesinde görevli Adlî Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen 26.09.2018 tarihli adlî muayene raporuna göre; mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyen kemik kırığına ve burnundaki deforme görünüm nedeniyle yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmiş ise de; mağdur ve tanığın kolluktaki ilk beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, tarafların akraba oldukları, mağdurun sonradan sanığı suçtan kurtarmak amacıyla ifadesinden döndüğü kanaatine ulaşıldığından atılı suçtan cezalandırılmasına dair yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın diğer temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun olaydan hemen sonra soruşturma aşamasında alınan ifadesi, tanık beyanı, beyanlarla uyumlu kırığın yeni olduğuna dair adlî muayene raporları, sanığın kısmi ikrarı karşısında mağdurun ve tanığın sonradan değişen beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, bozma nedenleri dışında sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ek savunma, teşdit ve nitelikli hal yönünden

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli, 2015/1167 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılması,

b) Mağdur hakkında düzenlenen adlî rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun yüzünde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesindeki ölçütler gereğince temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın eylemi nedeniyle mağdurun yüzünde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında hüküm kurulurken, yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kemik kırığı nedeniyle de ayrıca artırım yapılması hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanığın temyiz sebepleri ek savunma, teşdit ve nitelikli hal yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/1874 Esas, 2021/1096 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,