Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11734 K.2023/7553

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birici fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun

20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararından sonra, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilmek suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli 2019/45 Esas 2019/594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan; beraatine, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli 2020/53 Esas ve 2021/305 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın, katılan ...'ı kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli 2019/45 Esas 2019/594 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın aynı üniversitede öğrenci oldukları, olay tarihinde sınıfta aralarında çıkan tartışmada yere düşen katılanın burnuna bir başkası tarafından vurulan tekme ile burnunun kırıldığı, bu durumun katılanın kendi beyanıyla da sabit olduğu, anlaşılmakla, doktor raporu da bulunmayan olayda sanık ile katılan arasında yaşanan itişme sonucunda yere düştüğünde bir başkası tarafından burnuna vurularak kırıldığı yönünde mahkememizde tam bir vicdanı kanı oluşmakla, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Tarafların aynı üniversitede öğrenci oldukları, aralarında kız meselesinden çıkan tartışmada, katılanın hakaret ve tehdit sözleri söyleyip yumrukla vurmak üzere iken sanığın katılana yumrukla vurarak katılanı burnunda hafif (1) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı olayda, delillerin takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı olup, katılanın istinaf itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanığın, katılanı kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/45 Esas 2019/594 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak,

sanığın, katılanın hakaret ve tehdit içerikli sözleri üzerine haksız tahrik altında katılana yumrukla vurarak kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine, karar verildiği görülmüştür.

2. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, Bakırköy Adliye Tıp Şube Müdürlüğünün 02.11.2017 tarihli 2017/13837 sayılı raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporu ve dosyada mevcut delilerle saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli 2020/53 Esas ve 2021/305 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,