Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11754 K.2023/1338

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/741 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere tabi infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/741 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2020/5268 Esas, 2020/7502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın uyarlamaya tabi olduğu, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının mahkemesine sorulması ve tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2020/409 Esas, 2021/1042 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere tabi infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde taraflar arasında çıkan tartışma ve kavgada müşteki sanık ...'in elindeki sopa ile Erşan'ın kafasına vurmak suretiyle Erşan'ı darp ettiği, Abdulbaki'yi de kafasına sopayla vurmak suretiyle darp ettiği anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 3. Mağdur anlatımları ile tanık beyanlarının uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4. Mağdurların genel adli muayyene raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandıklarının bildirildiği anlaşılmıştır. 5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2020/5268 Esas, 2020/7502 Karar sayılı kararına uyulmasına karar verilerek gereği yerine getirilmiştir. 6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde taraflar arasında kim tarafından başlatıldığı anlaşılamayan kavga ortamında sanığın mağdurları yaraladığı, mağdurların yaralanmasına ilişkin raporlar ve tanık beyanları karşısında sanığın gerek kendisine gerek başkasına gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırı bulunduğu tespit edilemediğinden olayda meşru savunma koşulları oluşmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR