Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11858 K.2023/631

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2018/310 Esas, 2019/4654 Karar sayılı kararı ile;

"a-) Sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezalarına ilişkin hüküm 11.12.2015 tarihli oturumda kurulan kısa karar ile açıklandığı halde, hükmün gerekçe kısmında bu sanıklar hakkında “neticeten hükmün açıklanmasının geri bırakılması cihetine gidilmiştir” şeklindeki ibareye yer verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm ve kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,

b-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/615 Esas, 2020/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ve maktul ...'in, sanık ...'nın işletmecisi olduğu ve mağdurun da çalışanı bulunduğu lunaparka gittikleri, burada gondol tabir edilen aracın içerisinde meydana gelen bir olay nedeniyle Servet ile mağdurun tartışmaya başladıkları, küfürleştikleri, sonrasında sanıklar...'in ele geçirilemeyen silah niteliğine haiz balyoz, çekiç biçimindeki aletlerle

mağduru yaraladıkları olayda, mağdurdaki yaralanmanın niteliği dikkate alınarak sanığın mağdura yönelik silahla kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla, buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Mağdur hakkında tanzim olunan Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2014 tarihli; "Darp ifadesi ile geldiği, sağ kolda 5 cm'lik lineer dermabrazyon olduğu, aruzasının; Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu" Görüşlerini içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mağdur ve tanık ...'un olayın oluş şekline ilişkin anlatımları dosyada mevcuttur.

5. Sanığa ait adli sicil kaydı dosya içine alınmıştır.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında ( 2 ) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Yönünden Sübut Sanığın olay yerinde bulunduğuna yönelik ikrarı, mağdur ve tanık ...'un beyanları ile mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/615 Esas, 2020/264 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,