KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/1187 E., 2022/2690 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hükümler
- 1) Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08/05/2018 tarih, 2016/400 Esas ve 2018/21 sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
2) Bu hükmün istinafı üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28/09/2018 gün ve 2018/1512 Esas, 2018/1470 sayılı kararı ile “istinaf başvurularının esastan reddine” karar verildiği, 3)Bu hükmün temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 01/03/2021 tarih 2020/2799 Esas ve 2021/2746 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak dava dosyasının Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, 4) Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25/06/2021 tarih, 2021/187 Esas ve 2021/320 sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılanlar vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümlerin sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan temyiz incelemesinde;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, bozma üzerine kurulan Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2021 tarih, 2021/187 Esas ve 2021/320 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekilinin cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık müdafinin sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/1187, K. 2022/2690, 7 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama