Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11978 K.2023/1979

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli 2015/175 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 01.05.2017 tarihli 2016/236 Esas ve 2017/1085 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 21.01.2019 tarihli ve 2018/1111 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararı ile temyiz başvurularının esastan reddine kararı verilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, KD - 2017/49290 sayılı yazısıyla Dairemizin 21.01.2019 tarihli ve 2018/1111 Esas, 2019/36 Karar sayılı ilamına "sanığın maktulü tasarlayarak öldürdüğüne dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dolayısıyla hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği" gerekçesiyle itirazda bulunulmuştur. 5. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarihli 2019/877 Esas, 2019/1924 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verilerek dosya Ceza Genel Kuruluna tevdii edilmiştir. 6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli 2019/1-205 Esas, 2019/588 Karar sayılı Kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.01.2019 tarihli , 1111-36 sayılı temyiz itirazlarının esastan reddi kararının kaldırılmasına karar verilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 03.05.2017 tarihli ve 236-1085 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. 7. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli 2020/202 Esas, 2020/684 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli 2019/1-205 Esas, 2019/588 Karar sayılı Kararına direnilmesine karar verilerek, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.12.2020 tarihli 2020/1-346 Esas, 2020/527 Karar sayılı kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 202-684 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilerek dosya ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmiştir. 9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli 2021/524 Esas, 2021/1009 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanığın suçunun sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Isparta il merkezinde ve Keçiborlu ilçesinde çok sayıda gayrimenkule sahip olup maddi durumu iyi olan 1934 doğumlu maktul ...’ın, Isparta'da üç katlı bir binanın 3. katında tek başına yaşadığı, güvenlik için evinin giriş kapısına çok sayıda kilit taktırıp ikinci bir kapı yaptıran maktul ...’nin, oturduğu apartmanın giriş kapısını da sürekli kapalı tuttuğu, aşağıdan dairenin ziline basıldığında maktul ...’nin balkondan kimin geldiğine bakmadan kapıyı açmadığı, maktulün çocuğunun olmaması nedeniyle resmî nikâhlı eşi Saadettin ile birlikte 1982 yılında mağdur ... ’i evlat edindikleri, mağdur ... ’in sanık ... ile resmî nikâhlı evli olduğu,

mağdur ... ve kızının ...'da, sanık ...’in ise Isparta'da yaşadıkları, sanık ...’in apart işletmeciliği yaptığı gibi gerek kayınvalidesi olan maktul ...'ye ait, gerekse kendi annesine ait gayrimenkullerle ilgilenip kira gelirlerini topladığı, sanığın bankalara ve piyasaya toplam 825.000 TL borcunun bulunduğu, sanığın, maktul ...’nin hastane işleriyle de ilgilendiği, sanık ile yeğeni olan tanık ...’ın maktul ...’ı tedavisi için hastaneye götürüp getirdikleri, maktul ...’nin oturduğu apartmanın girişinde güvenlik kameralarının bulunduğu, bu kameralara ait görüntülerin binanın hemen yanındaki sanığın iş yerinde bulunan bilgisayara kaydedildiği,

27.03.2012 tarihinde sabah saat 08.30 sıralarında tanık ...’ın maktulü Özel Davraz Yaşam Hastanesine götürdükten sonra hastaneden ayrıldığı, sanığın saat 12.00 sıralarında maktul ...’yi hastaneden alarak iş yerine getirdiği, maktul ... ile bir süre çay içip sohbet ettikten sonra sanığın maktulü evine bırakmak üzere iş yerinden ayrılıp 5-10 dakika içinde geri döndüğü, iş yerinde bulunan ...’ın sanığa bilgisayarından ses geldiğini, tamir ettirmesini söylemesi üzerine sanığın bilgisayar tamircisini arayarak iş yerine çağırdığı, iş yerine gelen tanık ...’nın bilgisayarı sökerek tamir etmek için götürdüğü,

bu saatten sonra güvenlik kameralarının kayıt yapmadığı, ertesi gün yani 28.03.2012 tarihinde tanık ...’ın sabah saat 08.00 sıralarında sanığın iş yerine gelerek telefonla maktulün evindeki sabit telefonu aradığı ancak maktulün cevap vermediği, bunun üzerine iş yerinde çalışan tanık ...’in maktulün evinin önüne giderek aşağıdan apartmanın ziline bastığı ancak maktulün kapıyı açmadığı, saat 09.00 sıralarında sanığın iş yerine geldiği, tanıklar ... ile ...’in maktule ulaşamadıklarını söylemeleri üzerine sanığın maktulün evinde bulunan telefonu aradığı ancak ulaşamadığı,

sanığın tanıklar ... ile ...’i hastanelere ve hamama bakmaları için gönderdiği, bu arada sanığın, mağdur ... ile tanık Müşerref’i de arayarak maktule ulaşamadıklarını söylediği, maktulün hastanede ve hamamda da olmadığını öğrenmeleri üzerine sanığın çilingir ve polis çağırdığı, maktulün oturduğu apartmanın giriş kapısının çilingir marifetiyle açıldığı, maktulün oturduğu 3. kattadaki dairenin giriş kapısının hafif açık olduğu, polis memurlarının kapıyı iterek açmaları üzerine maktulün holde sırtüstü yatar vaziyette bulunduğu anlaşılmıştır.

2. 28.03.2012 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağına göre maktulün başına küt bir cisim ile vurulmak suretiyle darbedilerek kafa travması sonucu gelişen kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile beraber beyin kanaması nedeniyle hayatını kaybettiği anlaşılmıştır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (8) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hukukî Süreç başlığı altında (8) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ilâmında da ifade edildiği üzere, sanığın maktulü tasarlayarak öldürdüğüne dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli 2021/524 Esas, 2021/1009 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta