Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12121 K.2023/2700

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/428 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü maddesinin (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/428 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/17703 Esas, 2021/2368 Karar sayılı kararı ile,

"1) Sanık ...'in değişmeyen savunmalarında olay tarihinde bir buçuk ay kadar önce katılan ...'nin kendisini darp ettiğini, bu nedenle kardeşi İlhami ile birlikte katılanı yaraladıklarını ikrar ettiği ve soruşturma aşamasında 24.08.2015 tarihli darp raporu sunduğu anlaşılmakla, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenmeye çalışılıp sanıklar İlhami ve Çetin lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/16714 soruşturma numaralı iddianamesi ile yardım eden sıfatıyla TCK'nin 39/2-c maddesinin uygulanması istemiyle dava açıldığı, ancak yargılama sonucunda sanığın ikrarı ile TCK'nin 37/1. maddesi kapsamında suça iştirak ettiği kabul edilerek fail olarak cezalandırıldığı anlaşılmakla, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince TCK'nin 37/1. maddesinin uygulanması TCK'nin 39/2-c maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

3) Suç tarihinde adlî sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz tutum ve davranışları bulunmayan sanık ... hakkında dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde TCK'nin 62 ve 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/1233 Esas, 2022/170 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü maddesinin (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmaları ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine, 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca denetim sürelerine tabi tutulmalarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Suç tarihi itibariyle sanık ...'nin sabıkasız olduğu, sanık ...'in ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair engel kaydının bulunmadığı, Mahkemece, sanıklar hakkında "Sanıkların suç işleme konusundaki eğilimleri, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyecekleri konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" gerekçeleriyle 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanıklar yönünden bu kurumun uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/1233 Esas, 2022/170 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,